เอาจริงๆเหอะให้ตาย!
เขาทำผมแทบคลั่งวันละหลายๆรอบ มีผู้ชายโตเต็มวัยที่ไหนจะอยากแกล้งคนที่เราชอบมากๆบ้าง มันเป็นเรื่องงี่เง่าสุดๆถ้าคุณเห็นว่าใครทำแบบนั้น มีแต่เด็กประถมกับพวกเพี้ยนเท่านั้นแหละที่จะทำเรื่องไร้สาระได้
แล้วดูสิ่งที่ผมกำลังทำนี้สิ...
"ย๊าาาาา"ชเว มินกิร้องเสียงหลงหลังจากทีผมทำback hugเขา จริงๆตอนแรกๆมันคือแบบนั้นปฏิเสธไม่ได้เลยว่าการได้กอดเขาทำให้ผมสบายใจ เพราะฉะนั้นเวลาที่ผมประหม่ามากๆอย่างตอนนี้ที่มีกล้องกำลังจับเราอยู่ผมถึงได้กอดเขาแก้เขิน
แต่เพราะอะไรไม่รู้ อาจจะเพราะกลิ่นแชมพูอ่อนที่เขาใช้ประจำ หรือกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆที่เขาใช้จนกลายเป็นกลิ่นเฉพาะตัวของเขา (อ่า~พูดถึงคนมีกลิ่นเฉพาะตัวผมก็นึกถึงอีกคนขึ้นมา...ฮวัง มินฮยอนเองก็มีกลิ่นนั้นนะ แต่แบบมันเป็นกลิ่นผงซักฟอกน่ะครับ เวลาคุณนึกถึงกลิ่นคนที่สะอาดๆมันจะเป็นกลิ่นนั้นเลยล่ะ บ้าจริงๆเขารักสะอาดมากเกินไปจนมีกลิ่นแบบนั้นติดตัวได้ยังไงนะ5555)
กลับมาที่ชเว มินกิกันต่อเถอะครับ บางทีอาจจะเป็นเพราะผิวนุ่มลื่นเกินจะเป็นผิวผู้ชายของเขาก็ได้ที่ทำให้ผมตัดสินใจรัดคอเขา พร้อมๆกับเอามือดันหัวเขาไปข้างหน้า ผมสาบานเลยว่าตอนนั้นผมไม่รู้ตัวเลยว่าทำอะไรลงไป รู้ตัวอีกทีเขาก็หันมาตั้งท่าจะต่อยผมแล้ว><
"ไอ้บ้าเอ๊ย!ถ้าไม่ติดว่ามีกล้องถ่ายอยู่นะ ฉันต่อยนายคว่ำไปแล้วไอ้อ้วน!"เขาโมโหจนพูดออกมาเสียงดัง แต่คนอย่างผมหรอจะกลัวกระต่ายน้อยอย่าเขา ผมก็แค่แกล้งทำเป็นกลัวเท่านั้นแหล่ะ
"ก็เห็นพูดงี้ทุกที"ผมแซวต่อ แกล้งเขาแล้วสนุกเป็นบ้าดูเขาทำหน้าสิ
"อยากโดนไหมล่ะ?ฮยองดูไอ้อ้วนมันดิมันแกล้งผมน่ะ" ว่าแล้วก็หันไปฟ้องพี่อารอน คนอย่างเขาอ่ะนะพอมินกิว่าอะไรเขาก็ทำเป็นเออออตามไปหมดแหล่ะ แต่ลับหลังน่ะวางแผนแกล้งกับผมสุดฤทธิ์ ถ้าไม่ติดว่าเป็นพี่คงโดนผมด่าว่าเป็น
'คนเลวในคราบคนดี' ไปแล้ว..
อ้าว! ด่าไปแล้วสิ แต่ช่างเหอะ'เจ้าหญิง'อย่างผมยังโดนเรียกเป็น'โจรป่า'ได้เลยเห็นไหม?
แล้วกระต่ายโหดอย่างเขาก็ช่างอ่อนโยนจนผมแทบจะเสียน้ำตาต่อหน้ากล้อง คุณอาจจะเห็นว่าเราตีกันตลอด ผมยอมรับว่าไม่ค่อยอ่อนโยนกับน้องเล็กของเราเหมือนคนอื่นทั้งๆที่เขาน่าทะนุถนอมเอามากๆ บางทีมันคือสไตล์ของผมล่ะมั้ง ถ้ามีคนตามใจมากๆอูรีเร็นของเราอาจจะเสียเด็กไปแล้วก็ได้ถ้าไม่มีคนอย่างผมอยู่ในวง
เราเปิดเรียลลิตี้ด้วยการเอาผมกับเร็นมานั่งฟังเพลงโซโล่ของผม อ้าาาาา~จะบ้าตาย ผมเขินจะแย่วางมือวางไม้ไม่ถูกเลยตอนที่เพลงเริ่ม บ้าไปแล้วคัง แบคโฮ จริงๆภาพมันจะไม่ออกมาดูโง่เง่าเต่าตุ่นแบบนี้หรอกครับถ้าตอนอัดเสียงผมไม่ได้คิดถึงหน้าเขา นั่นแหล่ะที่ทำให้ผมอายจนต้องแก้เขินด้วยการแกล้งจับยุงที่ไม่มีอยู่จริง แล้วก็ต้องแกล้งพูดว่าผมวืด...แหงล่ะก็ไม่มียุงบินอยู่ตรงนั้นนี้
"จะไม่ให้ฉันเป็นห่วงได้ไงเล่า?"
เขาพูดหลังจากฟังเพลงโซโล่ของผม มีท่อนหนึ่งที่ผมร้องว่า'ไม่ต้องเป็นห่วงผม' ผมได้เพลงนี้มาตอนที่ชีวิตผมอยู่ในจุดที่ลำบากที่สุด ในวันที่ไม่เหลืออะไรเลยผมได้รับmiss callจากเขาเป็นร้อยๆสาย แต่ก็ไม่ได้โทรกลับไป...ผมคิดอะไรไม่ออก ไม่อยากคุยกับเขาหรือกับใคร เหมือนแรงมันหมดลงไปดื้อๆหนักไปหมด
จนเมื่อผมแข็งแรงพอผมถึงได้โทรกลับไปหาเขา คิดว่าเขาจะโกรธจนตะโกนด่าเข้ามาในสายเหมือนทุกครั้งที่ผมไม่รับสายเขา แต่เปล่าผมกลับได้ยินเสียงสะอื้นเบาๆเข้ามาในสายบอกผมว่า
'ขอบคุณที่นายโทรกลับมา ขอบคุณที่โทรมา'
อยู่ซ้ำๆจนผมรู้สึกผิด ผมทำให้เขาเสียใจได้ยังไงนะ? เขาจะร้องไห้ไปมากแค่ไหนระหว่างที่รอผมติดต่อกลับไป แล้วคนอื่นล่ะ?ยังมีคนอื่นที่รอผมอีกมากมายทั้งพี่ๆ เพื่อน สมาชิก และแฟนเพลง ผมปล่อยให้พวกเขารอนานกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว
วันนั้นผมจองตั๋วเครื่องบินกลับโซล
เป็นวันเดียวกับที่รู้ว่าผมไม่เคยโดดเดี่ยวเลยบนเส้นทางที่ผมเลือก ถึงแม้เมื่อก่อนมันจะลำบากแต่ผมก็ยังมีพวกเขาร่วมทางด้วยเสมอมีคิม จงฮยอนที่นำทางเราอย่างอ่อนโยนมาเสมอ มีพี่อารอนที่คอยให้คำปรึกษาอย่างไม่ปิดบัง มินฮยอนที่แม้จะอยู่ไกลออกไปแต่ก็คอยรับฟังด้วยความเป็นห่วง แล้วก็เขาอูรีเร็นที่เป็นเหมือนแรงผลักดันของเราอยู่เสมอ
และเลิฟที่เป็นเหมือนดวงดาวนำทางให้เรามาโดยตลอด
"งั้นหรอ?"
ความรู้สึกมากมายของผมกลั่นกรองมาเป็นเพียงคำถามสั้นๆแค่นั้น
เราไม่ได้พูดอะไร ในความรู้สึกของผมเหมือนเขามองผมอยู่นานมาก แต่จริงๆมันแค่ครู่เดียวเท่านั้น
ที่เราต่างพูดอะไรไม่ออกด้วยกันทั้งคู่ ผมรู้เขามองผมอยู่และถ้าผมหันไปมองเขาบอกเลยว่าเขื่อนแตกแน่นอน น้ำตาลูกผู้ชายของผมต้องไหลแล้ว ชเว มินกิจะต้องเอาไปล้อจนถึงวันสิ้นโลกแน่นอน
"จะร้องไห้หรอ?"เขาทำลายความเงียบด้วยการล้อเลียนผมด้วยสายตาขี้เล่น อูรีเร็นของผมช่างร้ายกาจจริงๆ ทำให้ผมน้ำตาซึมแล้วมาล้อกันแบบนี้หรอ?
ได้ยังไงกัน?
เขามีอิทธิพลต่อความรู้สึกของผมแบบนี้ได้ยังไงกันนะ?
นายมันร้ายกาจจริงๆชเว เร็น!
ทำคนอื่นตกหลุมรักนับครั้งไม่ถ้วน แล้วยังทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นแบบนี้ได้ยังไง?
ไอ้ตัวแสบ!
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น